نگـــــــران نباش، " حــــال مـــن خـــــــوب اســت "

بــزرگ شـــده ام...

دیگر آنقـــدر کــوچک نیستـم که در دلــــتنگی هـــایم گم شــــوم...!

مــوختــه ام،

که این فـــاصــله ی کوتـــاه، بین لبخند و اشک نامش "زندگی ست"

آمــوختــه ام،

که دیگــر دلم برای "نبــودنـت" تنگ نشــــود.

راســــــتی،

دروغ گـــــفتن را نیــــــــز، خـــــــــوب یاد گـــرفتــه ام...!

"حــــال مـــن خـــــــوب اســت" ... خــــــوبِ خــــوب

گاه دلتنگ می شوم

دلتنگتر از همه دلتنگی ها

گوشه ای می نشینم

و حسرت ها را می شمارم

و باختن ها را،

و صدای شکستن ها را...

نمی دانم من کدام امید را ناامید کرده ام

و کدام خواهش را نشنیدم

و به کدام دلتنگی خندیدم

که این چنین دلتنگم.

دلتنگم، دلتنگ...!

مسآحتـ نگاهــــتـ را ڪـِـﮧحسابـ میـ ڪنـــم

ڪَــــمـ میـ آورم

نــگاهمـ نکــــטּ

ســـآیـــﮧ اــے بیش نــَـــمــــانـده . . .

گـــــــاهــــی سُـــــکــــوتـــــــ عــــلامـــــتـــــــــــ رضـــــایــتـــــــــ نـــیـــســتـــــــــ


شــــــایـــد کــــــســــی دارد خــــفـــــــه میــــــــــشود....


پُــــــــشـــتــــــــِ سَنـــگـــیــــنــــیِ یـــــــکــــــ درد...


هــــمچــــــــو زَنـــــــــــی کـــــــه اِمـــــروز جــــــــــوابــــــــــِ بـــــوق هـــای مــــردانِ هـــــــرز نــــــــگــاه را


بـــــا سُــــــکــــوتــــــــی مـــــرگـــــــبــــار مــــــــیداد

گرچه دلگیر تر از دیروزم

گرچه فردای غم انگیز مرا میخواند

لیک باور دارم

دلخوشی ها کمنیست

زندگی باید کرد

زندگی باید کرد

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه باید رویید در پس این باران

گاه باید خندید

بر غمی بی پایین

زندگی باور میخواهد

ان هم از جنس امید

که اگر سختی راه به تو یک سینی زد

یک امید قلبی به تو میگوید

که خدا هست هنوز....