به عطش ِ تابستان،
به سفيدى ِ زمستان،
به برگ هاى رقصان ِ پاييز
و به بوى بهارهاى نارنج قسم
كه نقش ِ خيالت
در تار و پودِ وجودم
خانه كرده است...
رهايم كن...رها...
خانه تكانى كن خانه ى دلِ ديوانه ام را...

| این نظر توسط علی در تاریخ یکشنبه 07 دی 1404 و 23:59 دقیقه ارسال شده است | |||
/images/anymous.png |
سلام دوست من عیدت مبارک واقعا که مطالب خیلی قشنگی بود حال کردم اگه خواستی به منم سر بزن |
||





ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید