شَـ ـب هايَــم دَرد دارَنـد.

وَقتيـ نَدانَـمـ ..

چراغـ اُتاقَتـ را کُدامـ

“لَعنَتيـ”

خاموشـ مي کُند!!!

خسته ام...

تکیه زده ام بر دیواری ازسکوت؛

گاه گاهیهق هقتنهایی هایم سکوتم را میخراشد ونقشی از یادگاریمیزند

یادگاری هایی که کسی سواد خواندنش راندارد

هیچ کس جزخــــــدا...!

درد بزرگیــــــــــــــــــــ ـست

جاـي خالــــــــــــــــــــــ ـــــي ات؛

درد ـي کــــه

در کلماتــــــــم

نمـي گنجــــــــــــــــــــــ ـد...........!

از مـ ـن روی بـ َـر نگـردان

بـُگـذار بیـ ـشتر نگـاهتـــ کنم

قـ ـول می دهـ ـم
...
ردپـ ـای ِ بی شـرم ِ نگـاهم

وجـودتــــ را نَنـ ـگین نکـ ـند...

تقصیر برگ ها نیست

آدم ها همینند!

نفس می دهـــــــی

له ات می کنند

مــن چتــر نــدارمــ

دوســت هــم نــدارمــ چتـــر داشتــه بــاشـمــ

آسمـــانــ کـــه بـــارانـــی تـــر از هـــوایـــ دلــــم نــمی شــود

بگــذار بشــویــد ایــن دلتنگـــی هـــای کهنـــه را....

دیــــگــر نِمیـــخواهَـــم َتنهـــایـــے

اَمـــ را پـُـر کُنَـــم...

تَنهـــآچیـــزـے کِــه میـــخواهَـــم تَنـــهــآیــے

اَست...

نِمیـــخواهَـــمـــ کَســی تَنهـــایـــے اَش را

درون تَنهـــآیــــے مَن بُگـــذارَد...

وَ ایـــن نَهــــایـَــت خوشحــــآلــــے مـَــن اَســـت

کـــه دوســـت دارَمـــ تَنهـــا زِندِگـــے کُنَـــم....