اینقدر سرفه نکن

بیا چندتا بزنم پشتت

فکر کنم سکوت تو حلقت گیر کرده...

من خسته شدم!

میروم.....

اما چشمانم را آویزان دستگیره در کرده ام!

تنها به این علت که میدانم چه خوب است این که بیایی و دو چشم منتظر ببینی

و میدانم .....

ندیدنش مساوی هرگز نرسیدن است

برا شـادی روح تنهـای ِ من یک دقیقه سکوت .

امشب سهم من شد اشک و بغضهایی که در نبودت میترکن چی بگم از دنیایی که شده پر از من هایی که هیچ یک نیم من هم نیستن
از دنیایی که مردونگی رو تو نامرد بودن میبینن

چی بگم وقتی نفسم بند نمیاد از این دنیایی که بی تو باید سر بکنم
چی بگم وقتی دنیا شده سواره و ما شدیم پیاده
چی بگم وقتی صدام با سکوتی که با رفتنت برام جا گذاشتی
چی بگم که نامردانه رفتی پیش خدا
کاش من نیز بی ازار باتو می امدم با سکوتی تلخ اما شیرین

همین الان نوشتم ولی کاش بودی و میدیدی

به عطش ِ تابستان،
به سفيدى ِ زمستان،
به برگ هاى رقصان ِ پاييز
و به بوى بهارهاى نارنج قسم
كه نقش ِ خيالت
در تار و پودِ وجودم
خانه كرده است...
رهايم كن...رها...
خانه تكانى كن خانه ى دلِ ديوانه ام را...